1. Zwalnia się od podatku rolnego: 1) użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych; 2) grunty położone w pasie drogi granicznej; 3) grunty orne, łąki i pastwiska objęte melioracją - w roku, w którym uprawy zostały zniszczone wskutek robót drenarskich; 4) grunty przeznaczone na Podatek od nieruchomości to opłata, którą ponoszą właściciele dóbr nieruchomych, czyli np. działek budowlanych, domów, garaży, mieszkań itp. Uiszcza się go za: wszystkie grunty, oprócz gruntów rolnych i lasów → w przypadku gruntów rolnych opłaca się podatek rolny w Złotowie, zaś lasów - podatek leśny w Złotowie Max. stawka podatku od nieruchomości w 2020 r. (zł) GRUNTY: związane z prowadzeniem działalności gospodarczej od 1 m2 powierzchni. 0,93. 0,95. pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych – od 1 ha powierzchni. 4,71. 4,80. Samo powstanie obowiązku podatkowego nie obliguje jeszcze podatnika do zapłaty podatku. Obowiązkiem zapłaty skutkuje dopiero powstanie zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie to może powstać w dwojaki sposb - z momentem zaistnienia zdarzenia, z ktrym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, bądź też z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej Pojęcie nieruchomości w prawie polskim zostało uregulowane m.in. na mocy art. 46 §1 Kodeksu Cywilnego. Podano w nim definicję nieruchomości, zgodnie z którą stanowi ona część powierzchni ziemskiej, będącej odrębnym przedmiotem własności. Do nieruchomości oprócz gruntów zalicza się także budynki trwale z tym gruntem związane, a także części takich budynków, o ile Stawki podatku. W związku z powyższym wysokość stawki w podatku od nieruchomości jest uzależniona od kwalifikacji budynku oraz oczywiście od stawek przyjętych w danej gminie. W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych wyznaczone są maksymalne stawki - stawka dla budynków pozostałych wynosi 8,05 zł od 1 m² powierzchni użytkowej . Od 1 stycznia 2020 r. mamy kilka zmian, związanych z podatkiem od nieruchomości. Oprócz stawki, która wzrosła, mamy jeszcze parę innych istotnych kwestii. Co dokładnie musisz wiedzieć? Wiem, wiem, to już trzeci z kolei artykuł o podatkach 🙂 Wcześniej pisałem o rozliczaniu najmu mieszkania oraz pokazywałem jak wypełnić PIT, jeśli wynajmujemy mieszkanie. Mamy jednak początek roku i jest to czas, gdzie dość mocno wchodzimy w temat podatków i ich rozliczania. Dziś na tapetę bierzemy podatek od nieruchomości. Kto musi płacić podatek od nieruchomości? Jeśli jesteś: właścicielem posiadaczem samoistnym (czyli używasz nieruchomości, jakbyś był jego właścicielem, choć z prawnego punktu widzenia nim nie jesteś) użytkownikiem wieczystym posiadaczem mienia publicznego na podstawie zawartej umowy lub bez takiej umowy to płacisz podatek od nieruchomości za: grunt, który nie jest gruntem rolnym lub lasem budynek mieszkanie lub lokal użytkowy, które mają księgę wieczystą (są wyodrębnione prawnie) Zapytasz pewnie: a co jeśli jestem współwłaścicielem nieruchomości? Trafne pytanie 🙂 Jego opłacenie to obowiązek solidarnościowy. Co w praktyce oznacza, że nie ma znaczenia, czy opłaci go jeden ze współwłaścicieli, a później się rozliczą między sobą czy każdy osobno. Ważne tylko, żeby łączna kwota się zgadzała. Kto nie musi płacić podatku od nieruchomości? Mówi o tym art. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Tych wyłączeń jest trochę, więc nie wiem, czy jest sens, żebym wszystkie je tu wymieniał. Myślę, że najlepiej będzie jeśli sam zerkniesz do ustawy. Tutaj znajdziesz jej aktualną treść. Jakbyś miał jakieś wątpliwości, czy łapiesz się na zwolnienie to napisz do mnie. Postaram się pomóc i wyjaśnić 🙂 Od kiedy musisz płacić podatek od nieruchomości? Obowiązek podatkowy powstaje z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Tyle jeśli chodzi o cytat :), a teraz posłużmy się przykładem – jeśli kupiliśmy mieszkanie 17 maja, to obowiązek podatkowy mamy od 1 czerwca. Jeżeli obowiązek podatkowy ma związek z istnieniem budowli albo budynku lub ich części, to powstaje 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Czyli jeśli przykładowo skończyliśmy budowę domu 17 maja 2020 r. to obowiązek podatkowy powstaje 1 stycznia 2021 r. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek. Wracając do przykładu mieszkania – załóżmy, że sprzedałem je 20 lipca. Obowiązek podatkowy wygasa 31 lipca. Myślę, że jest to zrozumiałe. Jak wypełnić informację/deklarację? Jako że podatek od nieruchomości jest podatkiem lokalnym formularze mogą się nieznacznie różnić wyglądem w zależności od gminy. Tak czy inaczej najlepiej jest wejść na stronę internetową danej gminy (lub udać się do urzędu) i stamtąd pobrać druk. Ja posłużę się formularzem, znajdującym się na stronie Urzędu Miasta Gdańska. Na górze wpisujemy swój numer PESEL. W części zaznaczamy opcję „złożenie informacji”, w części miesiąc i rok. W części B zaznaczamy odpowiednie kratki w zależności od tego, czy jesteśmy właścicielem czy współwłaścicielem. W części C wpisujemy swoje dane. Natomiast cała część D dotyczy rodzajów nieruchomości, za które płacimy podatek. Od do wpisujemy liczbę metrów kwadratowych powierzchni użytkowej. Natomiast w części która dotyczy budowli wpisujemy jej wartość. Dlaczego tak? Dlatego, że inaczej liczy się podatek od nieruchomości, które – w rozumieniu przepisów – są budowlami (szczegóły poniżej, w akapicie Ile wynosi stawka podatku od nieruchomości?). Dodatkowo, oprócz informacji, należy wypełnić też załączniki. Opisujemy w nich szczegółowo przedmioty (nieruchomości), które podlegają opodatkowaniu (załącznik ZIN-1). Oraz – jeśli mamy do tego prawo – również te, które są zwolnione z opodatkowania (załącznik ZIN-2). Gdzie i w jakich terminach złożyć informację/deklarację? Do 14 dni od dnia, gdy: kupiłeś nieruchomość, zacząłeś z niej korzystać jak właściciel, zyskałeś prawo użytkowania wieczystego, zmieniła się wysokość podatku, bo na przykład sprzedałeś część gruntu. W przypadku np. budowy lub rozbudowy domu deklarację składasz wtedy do 15 stycznia przyszłego roku. Gdzie składasz dokumenty? W urzędzie gminy, na terenie której znajduje się nieruchomość. Możesz to zrobić osobiście, wysłać pocztą lub złożyć przez Internet, jeśli gmina daje taką możliwość. Ważna informacja: nawet jeśli korzystasz ze zwolnienia, to i tak złóż informację. Co dalej? Gmina przekaże Ci decyzję o wysokości podatku. Dopóki jej nie otrzymasz, nic nie musisz płacić. Jeśli w następnych latach nic się nie zmienia (czyli przykładowo dalej masz swoje mieszkanie) nie musisz już składać informacji. Gmina sama dostarczy decyzję. Jak i w jakich terminach zapłacić podatek od nieruchomości? Osoby fizyczne płacą podatek od nieruchomości w 4 ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego – do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. Natomiast osoby prawne (przykładowo firma, która jest właścicielem nieruchomości) i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej (w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej) za poszczególne miesiące w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego – do 15. dnia każdego miesiąca, a za styczeń do 31 stycznia. W przypadku gdy kwota podatku nie przekracza 100 zł rocznie, płaci się go jednorazowo w terminie płatności pierwszej raty. Jeśli roczny podatek będzie niższy niż 7,80 zł, nie dostaniesz decyzji i w ogóle nie zapłacisz podatku. Podatek od nieruchomości możesz zapłacić przelewem lub w kasie. Ile wynosi stawka podatku od nieruchomości? Wysokość podatku od nieruchomości ustala gmina. Stawka nie może być jednak wyższa niż maksymalna, która jest ustalona w ustawie o podatkach o opłatach lokalnych. Są one różne w zależności od rodzaju nieruchomości. W 2020 r. są one wyższe niż w zeszłym roku. Powodem jest inflacja. Zgodnie z ustawą, maksymalne stawki ulegają zmianie, uwzględniając wskaźnik inflacji publikowany przez GUS z poprzedniego półrocza. A że w pierwszym półroczu 2019 r. inflacja wyniosła 1,8% mamy tego skutek w postaci wyższego podatku od nieruchomości w roku 2020. Aktualne maksymalne stawki kształtują się następująco: Grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków: 0,95 zł od 1 m2 powierzchni; Grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych – 4,80 zł od 1 ha powierzchni. Grunty pozostałe, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 0,50 zł od 1 m2 powierzchni. Grunty niezabudowane objęte obszarem rewitalizacji, o którym mowa w ustawie z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. poz. 1777), i położonych na terenach, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową, usługową albo zabudowę o przeznaczeniu mieszkalnym obejmującym wyłącznie te rodzaje zabudowy, jeżeli od dnia wejścia w życie tego planu w odniesieniu do tych gruntów upłynął okres 4 lat, a w tym czasie nie zakończono budowy zgodnie z przepisami prawa budowlanego – 3,15 zł od 1 m2 powierzchni. Budynki lub ich części mieszkalne – 0,81 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Budynki lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynki mieszkalne lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej: 23,90 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej; Budynki lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym – 11,18 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Budynki lub ich części związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń: 4,87 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej; Budynki pozostałe lub ich części, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego: 8,05 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej; Budowle – 2 % ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Czyli przykładowo, w 2020 r. za mieszkanie o pow. 45 m2 zapłacimy maksymalnie 36,45 zł podatku od nieruchomości za cały rok (45 m2 x 0,81 zł). A co jeśli masz mieszkanie i miejsce w hali garażowej, które posiada osobną księgę wieczystą? Za miejsce zapłacisz dodatkowo 8,05 zł / m2. Warto jeszcze zwrócić uwagę, że w przypadku budowli to nie powierzchnia, a jej wartość stanowi podstawę opodatkowania (rozróżnieniu, co jest budynkiem, budowlą, a co obiektem budowlanym poświęcę osobny artykuł). Miejmy też na uwadze fakt, że np. jeśli w mieszkaniu jest biuro (czyli jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej) to zapłacimy 23,90 zł / m2, a nie 0,81 zł / m2. Nie musisz wyliczać podatku samemu. Ty składasz informację/deklarację, a podatek wylicza gmina i dostarcza Ci decyzję. Podobał Ci się ten artykuł? Uważasz, że jest wartościowy i komuś jeszcze może się przydać? Udostępnij go proszę Jest już luty, więc pora na tradycyjny, coroczny wpis na temat podatku od nieruchomości Przypominam co to jest podatek od nieruchomości, kto i w jakim terminie musi go płacić oraz ile wynoszą stawki w 2022 r. Chwilę mnie nie było na blogu za co przepraszam. Wkrótce nadrobię zaległości w odpisywaniu na komentarze. Tematy na najbliższe artykuły są już zaplanowane, więc mam nadzieję będą się pojawiały regularnie Do kiedy trzeba zapłacić podatek od nieruchomości? Wracając do podatku od nieruchomości to – jak już wspomniałem – zawsze odkąd istnieje blog na początku roku publikuję wpis na ten temat. Możesz je przeczytać tu i tu. Dlaczego akurat teraz? Wynika to z terminów płatności podatku od nieruchomości. Osoby fizyczne płacą podatek od nieruchomości w 4 ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego – do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. W przypadku gdy kwota podatku nie przekracza 100 zł rocznie, płaci się go jednorazowo w terminie płatności pierwszej raty. Stąd też mój wpis, bo 15 marca przypada za trochę ponad miesiąc Z kolei osoby prawne (przykładowo firma, która jest właścicielem nieruchomości) i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej (w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej) płacą podatek od nieruchomości za poszczególne miesiące w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego – do 15. dnia każdego miesiąca, a za styczeń do 31 stycznia. Kupno nieruchomości a podatek od nieruchomości A co jeśli dopiero co kupiliśmy nieruchomość? Obowiązek podatkowy powstaje z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Przykład? Jeśli kupiliśmy mieszkanie 17 maja, to obowiązek podatkowy mamy od 1 czerwca. Jeżeli obowiązek podatkowy ma związek z istnieniem budowli albo budynku lub ich części, to powstaje 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Czyli jeśli przykładowo skończyliśmy budowę domu 17 maja 2020 r. to obowiązek podatkowy powstaje 1 stycznia 2021 r. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek. Wracając do przykładu mieszkania – załóżmy, że sprzedałem je 20 lipca. Obowiązek podatkowy wygasa 31 lipca. Co ważne, w przypadku gdy wiemy, że obowiązek podatkowy powstaje musimy poinformować o tym fakcie gminę, żeby mogła nam naliczyć podatek od nieruchomości. Tu znajdziesz szczegółowe informacje jak to zrobić. Gdzie i w jakich terminach złożyć informację/deklarację? Do 14 dni od dnia, gdy: kupiłeś nieruchomość, zacząłeś z niej korzystać jak właściciel, zyskałeś prawo użytkowania wieczystego, zmieniła się wysokość podatku, bo na przykład sprzedałeś część gruntu. W przypadku np. budowy lub rozbudowy domu deklarację składasz wtedy do 15 stycznia przyszłego roku. Gdzie składasz dokumenty? W urzędzie gminy, na terenie której znajduje się nieruchomość. Możesz to zrobić osobiście, wysłać pocztą lub złożyć przez Internet, jeśli gmina daje taką możliwość. Ważna informacja: nawet jeśli korzystasz ze zwolnienia, to i tak złóż informację. Co dalej? Gmina przekaże Ci decyzję o wysokości podatku. Dopóki jej nie otrzymasz, nic nie musisz płacić. Jeśli w następnych latach nic się nie zmienia (czyli przykładowo dalej masz swoje mieszkanie) nie musisz już składać informacji. Gmina sama dostarczy decyzję. Kto musi płacić podatek od nieruchomości? Jeśli jesteś: właścicielem posiadaczem samoistnym (czyli używasz nieruchomości, jakbyś był jego właścicielem, choć z prawnego punktu widzenia nim nie jesteś) użytkownikiem wieczystym posiadaczem mienia publicznego na podstawie zawartej umowy lub bez takiej umowy to płacisz podatek od nieruchomości za: grunt, który nie jest gruntem rolnym lub lasem budynek mieszkanie lub lokal użytkowy, które mają księgę wieczystą (są wyodrębnione prawnie) Zapytasz pewnie: a co jeśli jestem współwłaścicielem nieruchomości? Trafne pytanie Jego opłacenie to obowiązek solidarnościowy. Co w praktyce oznacza, że nie ma znaczenia, czy opłaci go jeden ze współwłaścicieli, a później się rozliczą między sobą czy każdy osobno. Ważne tylko, żeby łączna kwota się zgadzała. A co jeśli nie zapłacisz podatku od nieruchomości? O tym pisałem tutaj i tutaj. Ile wynosi podatek od nieruchomości w 2022? Wysokość podatku od nieruchomości ustala gmina. Stawka nie może być jednak wyższa niż maksymalna, która jest ustalona w ustawie o podatkach o opłatach lokalnych. Są one różne w zależności od rodzaju nieruchomości. Oto maksymalne stawki, które opublikowało Ministerstwo Finansów (zestawiłem je z tymi, jakie obowiązywały w 2021 r.) Rodzaj 2022 2021 Zmiana Budynki lub ich części mieszkalne 0,89 zł/m2 0,85 zł/m2 +0,04 zł/m2 Budynki lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynki mieszkalne lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej 25,74 zł/m2 24,84 zł/m2 +0,90 zł/m2 Budynki lub ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym 12,04 zł/m2 11,62 zł/m2 +0,42 zł/m2 Budynki lub ich części związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń 5,25 zł/m2 5,06 zł/m2 +0,19 zł/m2 Budynki pozostałe lub ich części 8,68 zł/m2 8,37 zł/m2 +0,31 zł/m2 Budowle 2% wartości 2% wartości brak Grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej 1,03 zł/m2 0,99 zł/m2 +0,04 zł/m2 Grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych 5,17 zł/m2 4,99 zł/m2 +0,18 zł/m2 Grunty pozostałe 0,54 zł/m2 0,52 zł/m2 +0,02 zł/m2 Obszary niezabudowane objęte planem rewitalizacji, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową, usługową albo zabudowę o przeznaczeniu mieszanym 3,40 zł/m2 3,28 zł/m2 +0,12 zł/m2 Podobał Ci się ten artykuł? Uważasz, że jest wartościowy i komuś jeszcze może się przydać? Udostępnij go proszę Podatek od gruntu – ile wynosi i kto go opłaca? Będąc właścicielem gruntu, trzeba liczyć się z ponoszeniem opłat za jego użytkowanie. Jedną z nich jest podatek od gruntów, który jest opłata od wieczystego użytkowania gruntu. Kto ma obowiązek uiszczać taki podatek i ile wynosi podwójny podatek od nieruchomości? Będąc właścicielem gruntu, trzeba liczyć się z ponoszeniem opłat za jego użytkowanie. Jedną z nich jest podatek od gruntów, który jest opłata od wieczystego użytkowania gruntu. Kto ma obowiązek uiszczać taki podatek i ile wynosi podwójny podatek od nieruchomości? | Foto: Shutterstock Co to jest podatek od gruntu i kto musi go płacić? Zacznijmy od wyjaśnienia, czym jest podatek gruntowy. Jest to opłata od wieczystego użytkowania gruntu. Określana jest również podwójnym podatkiem od nieruchomości. Dlaczego? Ponieważ, osoby fizyczne lub prawne, będące właścicielami lub użytkownikami wieczystymi, muszą płacić zarówno podatek od gruntów, jak i nieruchomości. Z tym że podatek od nieruchomości dotyczy nie tylko budynków i budowli, ale także gruntów, stąd nazwa podwójny podatek od nieruchomości. Kto musi uiszczać tę opłatę? Obowiązek opłacania podatku gruntowego dotyczy osób fizycznych i prawnych, które są właścicielami albo użytkownikami wieczystymi, a także jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Dodatkowo spoczywa on również na posiadaczach zależnych, którzy posiadają obiekty będące własnością gminy lub Skarbu Państwa. Ile wynosi podatek od gruntów? Jedną z podstawowych kwestii, które najbardziej interesują płatników podatku od gruntów, jest jego wysokość. Podatek ma stałą kwotę, która nie jest zależna ani od jakości gruntów, ani ich wartości. Za jej ustalenie odpowiadają władze gminy, na której znajdują się grunty. W jaki sposób wyliczana jest wysokość opłaty dla konkretnej nieruchomości? Jest ona liczona poprzez pomnożenie ustalonej przez gminę stawki przez wielkość powierzchni gruntu, będącego własnością konkretnej osoby. Obowiązują cztery stawki procentowe podatku, liczone od ceny danej nieruchomości. Mianowicie: 0,3% ceny nieruchomości, która jest przeznaczona np. pod obiekty sakralne, na cele obronności czy działalność charytatywną; 1% ceny nieruchomości na cele rolne, mieszkaniowe i działalność sportową; 2% ceny nieruchomości, która przeznaczona jest na działalność turystyczną; 3% ceny pozostałe nieruchomości gruntowe. Czytaj także w BUSINESS INSIDER Podstawą do naliczania tego podatku jest deklaracja, którą należy złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta – w zależności od miejsca położenia nieruchomości. Podatek płaci się w ratach, przez cały okres użytkowania wieczystego. Zazwyczaj uiszcza się go raz do roku z góry za bieżący rok. Płatność musi zostać uregulowana do 31 marca. Opóźnienia w płatności podatków skutkują naliczaniem karnych odsetek. Ich wysokość uregulowana jest w przepisach ordynacji podatkowej. Zwolnienie z podatku od gruntów W ustawie przewidziano również pewne wyłączenia. Zwolnione z opłaty są niektóre grupy gruntów, np. drogi czy nieużytki. Za jakie grunty nie trzeba zatem odprowadzać podatku? Przede wszystkim podatku gruntowego nie trzeba płacić, gdy jesteśmy właścicielem użytków rolnych oraz lasów. Jednak jest tu jedno „ale”. Nie mogą być one wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ wtedy normalnie należy rozliczyć podatek. Dodatkowo, opłaty od gruntów nie pobiera się, gdy są one własnością państw obcych lub międzynarodowych organizacji, są przeznaczone na siedziby konsulatów lub misji. Oprócz powyższych zwolnione z podatku gruntowego są grunty leżące pod wodami płynącymi i kanałami żeglownymi. Do tej grupy należą też grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych, a także leżące na terenach objętych ochroną. Dodatkowo gmina również może zadecydować o dodatkowych zwolnieniach z podatku od gruntów na jej terenie. Podatek od nieruchomości Jak wspomniano wyżej, z podatkiem gruntowym wiąże się też podatek od nieruchomości. Podatek ten płaci się: za grunty niebędące gruntami rolnymi lub lasem, za budynek, za mieszkanie albo lokal użytkowy wyodrębnione prawnie, czyli mające księgę wieczystą. Uiszczanie płatności za podatek od nieruchomości obowiązuje: właściciela nieruchomości, posiadacza samoistnego – osoba, kto używa gruntów jak właściciel, ale nim nie jest, użytkownika wieczystego gruntów będących własnością publiczną – państwa lub samorządu, posiadacza mienia publicznego na podstawie zawartej umowy lub bez niej. Z kolei obowiązują również wyłączenia z płatności tego podatku. Dzieje się tak w konkretnych sytuacjach. Jak wskazano na stronie rządowej gdy właściciel nieruchomości nie prowadzi działalności gospodarczej, nie płaci podatku od nieruchomości za: budynki gospodarcze lub ich części, które: wykorzystywane są do działalności leśnej/rybackiej; tworzą gospodarstwo rolne i służą działalności rolniczej; przeznaczone są na specjalną produkcję rolną, np. uprawę w szklarniach czy prowadzenie pasiek; grunty i budynki, które są wpisane do rejestru zabytków, gdy są utrzymywane i konserwujesz według przepisów o ochronie zabytków; nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione; działki przyzagrodowe – gdy właściciel należy do rolniczej spółdzielni produkcyjnej i spełniasz jeden z warunków: jest w wieku emerytalnym, jest inwalidą I albo II grupy, osobą o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym albo niezdolną do samodzielnej egzystencji; położone w rodzinnym ogrodzie działkowym: grunty, altany działkowe i obiekty gospodarcze o powierzchni zabudowy do 35 m2, np. drewutnia. Dodatkowo gmina, w której jest dana nieruchomość, może wprowadzić dodatkowe zwolnienia z podatku. Ile wynosi wysokość podatku od nieruchomości i od czego zależy? Przede wszystkim na jego wysokość ma wpływ powierzchnia gruntów i budynków lub ich części, a także stawka podatku, która przyjęła dana gmina. Maksymalne stawki podatku określa co roku Minister Finansów, waloryzując je na podstawie wskaźnika cen towarów i usług. Z kolei gmina sama ustala stawki podatku, jednak nie mogą być wyższe niż stawki maksymalne. Każdego roku gmina przesyła decyzję o wysokości podatku do jego podatników. W przypadku, gdy podatek od nieruchomości będzie niższy od 8,51 zł, w ogóle nie trzeba płacić podatku. Skarżący odwołali się od decyzji burmistrza podnosząc, że ustalony przez niego podatek od nieruchomości został zawyżony. W ocenie stron w sprawie doszło do podwójnego opodatkowania gruntu znajdującego się pod budynkami. Opodatkowanie budynków położonych na działce winno bowiem powodować zmniejszenie powierzchni gruntu "pozostałego" podlegającego opodatkowaniu. Decyzją z dnia 4 marca 2011 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu na podstawie art. 1 i art. 18 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej , SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podniósł, że w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , w brzmieniu obowiązującym w 2010 r., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty oraz budynki lub ich części. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Podatnikami podatku od nieruchomości są min. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach (...). Zgodnie z powyższym do opodatkowania podatkiem od nieruchomości organ I instancji przyjął budynki mieszkalne o pow. 154 m kw., budynki pozostałe o pow. 10,75 m kw. oraz grunty pozostałe, oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako tereny mieszkaniowe (B), o pow. 482 m kw. Podniesiono w uzasadnieniu decyzji, iż rodzaje i wielkości przedmiotów opodatkowania, jak wynika z treści odwołania, nie były sporne. Zastosowano w sprawie prawidłowe stawki podatku od nieruchomości wynikające z uchwały nr XXVII/390/08 Rady Miejskiej w N. z w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urzęd. Woj. Opolskiego z 2008r. nr 96, poz. 2236) wynoszące dla: budynków mieszkalnych 0,51 zł/l m kw.; budynków pozostałych 5,04 zł/l m kw. oraz gruntów pozostałych 0,25 zł/l m kw. Podatek wyniósł, po zaokrągleniu 253 zł. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego podwójnego opodatkowania powierzchni gruntu w sytuacji, gdy podatek został wymierzony od budynków na nim posadowionych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że nie jest on uzasadniony. Przepis art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , rozróżnia jako odrębne przedmioty opodatkowania grunty i budynki. Dalej art. 4 ust. 1 cytowanej ustawy wskazuje, iż podstawę opodatkowania stanowi: dla gruntów - powierzchnia, a dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa, którą stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 5 ustawy, stanowi powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. W zakresie opodatkowania gruntów wiążące dla organu podatkowego pozostają dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Wynika to z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego , zgodnie z którym podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Mając na uwadze powyższe wywody oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, organ odwoławczy doszedł do przekonania, iż grunty i budynki stanowią osobne przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości, dla których przepisy przewidują odrębne zasady ustalania wielkości podstawy opodatkowania. W tej sytuacji wymiar podatku od nieruchomości następuje w odniesieniu do gruntu i budynku. Sytuacja ta nie może być postrzegana jako "podwójne" opodatkowanie, gdyż nie dotyczy tego samego przedmiotu. W skardze na powyższą decyzję skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, ponowili zarzuty poniesione w odwołaniu. Stwierdzili, iż doszło do "podwójnego" opodatkowania gruntu znajdującego się bezpośrednio pod budynkiem mieszkalnym. W ocenie podatników, fakt opodatkowania budynku posadowionego na gruncie winien powodować opodatkowanie jedynie gruntu "pozostałego", a wiec pomniejszonego o powierzchnię gruntu zajętą przez budynek. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. WSA uznał, iż w sprawie spór koncentruje się na zasadności opodatkowania gruntu znajdującego się bezpośrednio pod budynkiem mieszkalnym. Stanowisko skarżących sprowadza się do twierdzenia, że doszło do podwójnego opodatkowania gruntu znajdującego się pod budynkami. Zdaniem stron, opodatkowanie budynków położonych na działce winno powodować zmniejszenie powierzchni gruntu "pozostałego" do opodatkowania. Odnosząc się do istoty sporu należy odwołać się do przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , w brzmieniu obowiązującym w 2010 r., dotyczącego przedmiotowego zakresu opodatkowania. W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , słusznie stwierdził organ w zaskarżonej decyzji, iż każda z wymienionych w nim kategorii stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, co oznacza, że właściciel zabudowanej nieruchomości objęty jest obowiązkiem podatkowym obejmującym zarówno grunt, jak i posadowiony na nim budynek. W związku z tym zarówno grunt, jak i budynek stanowią odrębny przedmiot opodatkowania, a przepis art. 2 i żaden inny przepis ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie wyłączają z zakresu opodatkowania gruntu pod budynkiem. Organy podatkowe, powołując art. 4 ust. 1 zasadnie przyjęły jako podstawę opodatkowania dla gruntu jego powierzchnię (art. 4 ust. 1 pkt 1), dla budynku - powierzchnię użytkową (art. 4 ust. 1 pkt 2). Wielkości przyjęte przez organy są zgodne z danymi, które wynikają z ewidencji gruntów i budynków, a która to zgodnie z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowi podstawę wymiaru podatków. Ponadto, odnosząc się do dokonanej w skardze wykładni pojęcia "grunty pozostałe", Sąd w pełni akceptuje stanowisko wyrażone przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, iż interpretacja tego pojęcia winna wynikać z analizy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , a przepis ten wprowadza podział stawek podatku od nieruchomości od gruntów: a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków, b) pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych, c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego. Stąd grunty "pozostałe" należy rozumieć jako grunty inne niż wymienione w pkt a) i b) tego przepisu, a nie jak wywodzili skarżący, grunty będące różnicą pomiędzy powierzchnią działki a powierzchnią gruntu pod budynkami. Takie stanowisko stron nie jest prawidłowe i jak wskazano powyżej, nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Na marginesie, w nawiązaniu do wskazanego w skardze sposobu opodatkowania lasu, Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Zatem, w sytuacji, gdy las nie jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej - nie jest opodatkowany podatkiem od nieruchomości, a podlega opodatkowaniu podatkiem materiały: Ustawa z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.) Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2010 r. Nr 193 poz. 1287) Ministerstwo Finansów wyjaśniło w odpowiedzi na interpelację nr 6961 kwestie związane z rozumieniem definicji zawartych w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. Poseł napisał, że niejasna definicja „budynków pozostałych" sprawia podatnikom wiele kłopotów interpretacyjnych i jest przyczyną rozbieżnych orzeczeń sądowych. W praktyce powoduje to niesprawiedliwe opodatkowanie niższą stawką tych budynków pozostałych, które zostały de facto zajęte na potrzeby działalności gospodarczej. Ministerstwo przypomniało, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jedną ze stawek podatku od nieruchomości jest stawka właściwa dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W 2012 r. nie może ona przekroczyć 21,94 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej. Do budynków pozostałych zalicza się, przykładowo, wolno stojące garaże Ustawa określa też, że jeśli budynki mieszkalne zajęte są na prowadzenie działalności biznesu, to powinny być objęte stawką właściwą dla tej działalności. Inna stawka obowiązuje natomiast dla „budynków pozostałych", określonych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy. Dotyczy ona tych budynków, które nie zostały wyszczególnione na podstawie określonych w ustawie kryteriów: funkcji mieszkalnej, ochrony zdrowia czy działalności gospodarczej. Ministerstwo zaznaczyło też, że „budynków pozostałych" nie wyłączono ze stosowania stawki dla działalności gospodarczej. Zajęcie ich na potrzeby prowadzonej działalności powoduje stosowanie najwyższej stawki, przewidzianej dla biznesu. Budynki takie stają się w praktyce budynkami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Tymczasem zgodnie z przepisami „budynki pozostałe" to takie, których nie można zaliczyć do żadnej z kategorii wymienionej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a–d ustawy. Nie są to więc ani budynki mieszkalne, ani związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, ani też związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Ministerstwo Finansów stwierdziło ostatecznie, że nie ma potrzeby doprecyzowania przepisów o podatkach i opłatach lokalnych w tym zakresie.

co to są grunty pozostałe w podatku od nieruchomości